Van presentatie naar visueel verhaal

Ik deel niet gauw informatie van een Slideshare, maar voor deze van Hubspot maak ik een uitzondering. De Slideshare is vooral een les in hoe je een presentatie kunt omzetten naar een visueel verhaal. Heel veel tips en wetenswaardigheden. Wist jij bijvoorbeeld dat foto's 60.000 keer sneller werken dan tekst? dat foto's 6x gemakkelijker te verwerken zijn dan tekst en dat het met name de emoties zijn die een boodschap laten "plakken"? Het zal geen verrassing zijn dat juist foto's die emotie teweeg kunnen brengen.

De Slidehare gaat over het maken van een goede presentatie, maar is net zo goed toepasbaar op websites en foldermateriaal van bedrijven.

What Would Steve Do? 10 Lessons from the World's Most Captivating Presenters from HubSpot All-in-one Marketing Software

Exposure doesn't pay bills

Regelmatig krijg ik van collega-fotografen via social media filmpjes aangereikt over opdrachtgevers die we kunnen missen als kiespijn. In de kern wordt er uitgelegd dat aan fotografen vaak wordt gevraagd om gratis of tegen zeer geringe kosten hun werkzaamheden te verrichten. Naamsvermelding en daarmee exposure is de tegenprestatie. Te vergelijken met de aannemer die je vraagt om in ruil voor naamsvermelding of een kratje bier jouw keuken te verbouwen.

Ieder weldenkend mens weet dat er kosten verbonden zijn  aan de inzet van een professional. In de fotografie zijn de investeringen hoog in materiaal en studioruimte en moet je net als elke andere ondernemer premies betalen die voor mensen in loondienst onzichtbaar zijn omdat ze door de werkgever worden betaald.

Sommige fotografen plaatsen de filmpjes op hun website of brengen een linkje aan. Ik ben daar terughoudend in. Oké, ik plaats ze hier om even een indruk te geven. Inhoudelijk is het helemaal raak, maar ik heb toch de indruk dat je je te ver in de verdediging laat drukken op het moment dat je deze filmpjes nodig hebt. De fotograaf als Calimero.

De markt is zoals die is. Klagen helpt niet en de rol van Calimero brengt je ook niet verder. Het is nu eenmaal zo dat er te veel fotografen zijn en veel concurreren elkaar op prijs de tent uit. Een heilloze weg mijns inziens, een eenrichtingsverkeer het diepe dal in omdat je nooit meer in staat bent om hoge kwaliteit te leveren. Ik doe daar dus niet aan mee. Ga je met de kudde mee, dan krijg je het effect van de kudde schapen die met z'n allen op hetzelfde plekje in de wei staan. Hoe ziet dat plekje eruit? Kaal en behoorlijk vol gescheten.

Ik zoek graag een ander plekje in de wei en onderscheid mij op de zeer hoge kwaliteit, service en mijn ervaring op het gebied van marketing. Daar waar het gras groen en schoon is. Ik help mijn klanten de juiste boodschap richting de doelgroep te formuleren en zet dit om in bijpassend beeldmateriaal. Beelden die kijkers boeien en uiteindelijk ook binden. Het is misschien moeilijk aantoonbaar, maar elke euro geïnvesteerd in mijn beeldmateriaal moet minimaal het dubbele opleveren. Dat is geld waard en zeker geen grijpstuiver.

Auteursrecht op foto's: waar hebben we het over?

De fotograaf heeft als maker van de foto het auteursrecht. Dit is vergelijkbaar met een eigendomsrecht. Het auteursrecht geeft de maker van het werk het exclusieve recht om dat werk te exploiteren. De fotograaf beslist dus of het werk openbaar mag worden gemaakt en/of verveelvoudigd. Het auteursrecht geeft de fotograaf ook morale rechten zoals het recht op naamsvermelding.

Veelal verleent de fotograaf na een overeengekomen vergoeding aan een klant een gebruiksrecht (ook wel licentie genoemd) om de foto's te mogen gebruiken, in de meeste gevallen publicatie. Dit gebruiksrecht kan specifiek zijn, bijvoorbeeld een eenmalige publicatie in een boek of een tijdschrift, maar kan ook generiek zijn. Bij het laatste geval spreekt men ook wel over een 'onbeperkt gebruiksrecht'. Met dit verleende recht mag de klant de foto's in alle soorten media gebruiken/publiceren, digitaal of in print-vorm, voor nu en in de toekomst. Een tussenvorm kan zijn een 'beperkt gebruiksrecht', waarbij alleen gebruik wordt toegestaan voor bepaalde soorten media of voor een bepaalde periode, of op enig andere wijze beperkt. Tot slot nog dit: het verleende gebruiksrecht is normaal gesproken 'niet-exclusief'. Dat betekent dat dezelfde foto's ook door een andere partij kunnen worden gebruikt, die eenzelfde gebruiksrecht bij de fotograaf heeft verworven. Ook is het voor de klant mogelijk om een 'exclusief gebruiksrecht' te verwerven, nadat hiervoor een passende vergoeding is afgesproken en betaald.

De term 'rechtenvrije foto's' kan verwarrend zijn. In de gangbare praktijk wordt daarmee een onbeperkt gebruiksrecht bedoelt. Er wordt niet mee bedoeld dat ook het eigendom van de foto's wordt overgedragen. Dit gebeurt slechts zelden en alleen tegen een hiervoor gepaste vergoeding. Dit moet geregeld zijn via een akte, een geschrift waarin staat wat er wordt overgedragen en aan wie (art. 2 Auteurswet 1912). Is deze akte niet aanwezig dan zijn de rechten niet overgedragen, ook niet na een mondelinge toezegging. Met een onbeperkt gebruiksrecht heeft een klant echter alle mogelijkheden tot publicatie, zoals hiervoor toegelicht. De verplichting om een naamsvermelding blijft echter bestaan, ook bij foto’s waarvan de auteursrechten zijn overgedragen, mits de partijen middels een akte anders zijn overeengekomen.

De bedoeling van het recht op naamsvermelding is dat bij iedere gepubliceerde foto de naam van de fotograaf of auteursrechthebbende wordt vermeld. De fotograaf heeft het recht om bij publicatie altijd geassocieerd te worden met de foto. Binnen de fotografie is de gangbare term die hiervoor gebruikt wordt het ‘bijschrift’.

Het recht op naamsvermelding is sinds 1989 opgenomen in de auteurswet. De achtergrond van dit recht op naamsvermelding bij iedere foto is als volgt:

• Het direct duidelijk maken aan wie een kunstwerk of foto toebehoort.
• Het voor volgende gebruikers van een foto makkelijker maken de fotograaf te kunnen vinden en om toestemming te vragen.
• Preventie tegen inbreuk.

De regeling van het auteursrecht is er om 3 redenen:

1. Toekomst voor de fotografie
Dankzij het auteursrecht kan de fotograaf geld verdienen en wordt bijgedragen aan een wereld waarin er toekomst is voor de creatie van kwalitatief hoogwaardig beeldmateriaal door professionele fotografen.

2. Het beschermt het eigendom van de maker
Het gaat om een creatie van de maker en daarmee is het logisch dat hij of zij het recht heeft om te bepalen wat er met zijn of haar creatie gebeurt.

3. Vergoeding voor de makers
Er zijn hoge investeringen nodig voor het creëren van professioneel beeldmateriaal. Dankzij de auteurswet kan dit geld terugverdiend worden, wanneer de maker in de gelegenheid wordt gesteld om zijn werk tevens aan derden te verkopen.

Het recht op naamsvermelding geldt bij de volgende situaties:

• Bij elke publicatie van een foto.
• Bij de openbare tentoonstelling van een foto.
• Bij vertoning van een foto op televisie, internet of in een film.
• Bij het gebruik van foto’s voor billboards en in reclames.

Bij publicatie is de gewenste vorm de (correcte!) vermelding van de naam van de fotograaf direct bij elke foto apart. Wanneer het een serie foto's betreft kan een naamsvermelding ook aan het begin of einde van de serie geplaatst worden, zo lang duidelijk is dat de fotograaf alle foto's uit de serie heeft gemaakt.

Het niet plaatsen van een naamsvermelding en/of het gebruiken van een foto zonder toestemming kan resulteren in
hoge naheffingen, boetes en/of schadevergoeding.

Het gebruiken van foto's conform een verleend gebruiksrecht is pas toegestaan nadat alle hiervoor verschuldigde vergoedingen zijn voldaan.

In de Nederlandse auteurswet komt de term copyrights niet voor. Het is daarom geen geschikte term om afspraken over te maken over gebruik of eigendom van beeldmateriaal.

Bronnen:
Bronkhorst, Arjan van - Auteursrecht op foto’s: hoe zit dat nu?
Wijnen van, Philippe - Buiten beeld, het auteursrecht van fotografen, Focus Publishing, juli 2007

Uitnodiging 5 november: lezing Robert Zwart

Elke eerste maandagavond van de maand trekt een grote groep fotografieliefhebbers naar Woerden. Daar is namelijk het inmiddels beroemde Fotografencafé. De avonden kennen een vaste formule: een lezing gevolgd door het informeel bekijken en bespreken van elkaars werk.
Aankomende maandag ga ik een presentatie verzorgen. Ik ga dan met name in op de voorbereiding en realisatie van de fotoserie "Daar". Inspiratiebronnen, creativiteit, samenwerking en techniek komen daarbij o.a. aan de orde.
Geïnteresseerd? Ben jij ook fotografieliefhebber, dan nodig ik je van harte uit voor deze gezellige en mogelijk leerzame avond.

Atelierroute 2012

Dit weekend stonden de deuren van mijn studio open voor de jaarlijkse atelierroute. Dit jaar samen met beeldend kunstenares Janine van Dijk die haar prachtige bronzen beelden etaleerde.

Wat hebben wij genoten van de warme belangstelling en vele complimenten voor ons werk. Vorig jaar was ik erg blij dat ik met elke bezoeker even een praatje kon maken, dit jaar was dat helaas niet mogelijk. Meer dan 200 bezoekers kwamen een kijkje nemen en het grootste compliment waren enkele bezoekers vaker terugkwamen "om nog even te genieten van al het moois".

Opvallend waren de vele, maar ook dezelfde vragen, die werden gesteld over mijn foto's uit de serie "Daar": "hoe komt het dat het net schilderijen lijken", "is dit echt wat ik zie?", " hoe verzin je zoiets?", "waar zijn die foto's gemaakt?.

Voor de geinteresseerde zal ik de antwoorden hier nog even samenvatten:
1. Er zijn meer redenen waarom het lijkt op schilderkunst. Dit is vooral het lichtgebruik (veel plaatselijk licht) en de context waarin de foto's zijn gemaakt (oude landhuizen/cafe's).
2. Uuh ja, lastige vraag of de foto's echt zijn. Wanneer is iets echt? De beelden zijn echt en de mensen stonden daar ook echt. Soms is er wat gemonteerd en zijn er aanpassingen gedaan met photoshop.
3. Ik haal mijn inspiratie uit allerlei alledaagse dingen: een situatie zijn in een supermarkt,  een beeld dat ontstaatr als ik een boek lees, filmbeelden, ik ben ongetwijfeld beïnvloed door fotografen als August Bradley en Gregory Crewdson. Het is een mengeling, maar vaak gaat er sowieso heel veel experimenteren aan vooraf, veel "mislukkingen", trial and error. Het is net als in de techniek: aan een werkelijke innovatie gaan vaak honderden tot duizenden mislukkingen vooraf.
4. Landgoed Beukenrode in Doorn, het Academiegebouw en cafe Orloff in Utrecht.

Capoeira - high speed photography

Vanmorgen met model Steven Banse en collega fotograaf Harry Eikelboom naar landgoed Heidestein getrokken voor een highspeed photoshoot.

High speed??.....ja, high speed. Het is de kunst om met een hoge sluitertijd, een groot diafragma en een zeer korte flitspuls bewegingen te bevriezen.  Dat lukt overdag eigenlijk alleen met de pocket wizzards die de camera ETTL en highspeed kan laten synchroniseren met onze 4 Canonflitsers.

Steven heeft bewezen dat hij zijn Capoeira kunsten nog niet verleerd is. Bekijk de slideshow fullscreen, want hij is in HD.

Een korte toelichting op de techniek: de sluitertijd zo hoog mogelijk instellen (1/6000 a 1/8000) om elke beweging als gevolg van een te lange inwerking van het omgevingslicht te voorkomen. Diafragma bij voorkeur wat groter (2.8 tot 5.6) om het effect van flitslicht zo veel mogelijk te benutten. Met een kleiner diafragma wordt het flitslicht al snel afgeknepen. De flitsers bij voorkeur met zo min mogelijk kracht laten flitsen, want hoe meer flitsintensiteit des te langer de flitspuls en meer kans op bewegingsonscherpte. Wij maakten gebruik van 4 flitsers, waardoor de intensiteit wat omlaag kon per flitser en daarmee de flitsduur weer iets korter werd.
Vervolgens de ISO-waarde zo veel mogelijk aanpassen aan de combinatie van sluitertijd en flitslicht. En dan....lekker schieten en genieten van de resultaten. Is dit te volgen?

In de bewerking zijn er aanpassingen gedaan in contrast, helderheid, saturisatie en vignettering. Niet bijzonder veel dus.






Harry in actie

50 tips voor perfecte portretten (dl 2)

Vandaag deel 2 van de 50 portrettips. Uit de statistics van blogspot blijkt dat de eerste 10 goed te zijn gelezen, dus wordt het echt tijd voor de volgende 10.

11. Variatie in oogcontact
De meeste huis, tuin en keukenportretten worden als volgt gemaakt. Telefoontje of andere kekke digi-aanwinst komt uit de zak. "Oke, ja, nu even stilstaan!, kijk eens hier!, even lachen, soms zelfs "say cheese". En met het ingeblikte nepgeluid van een sluiter is de kleine voor de zoveelste keer vastgelegd, met als resultaat een plaatje dat zich nauwelijks onderscheid van die andere honderd die eerder zijn gemaakt.
Je kunt ook het model eens niet in de lens laten kijken. De kijker heeft niet direct oogcontact waardoor er meer ruimte voor verbeelding. Voor een objectieve kijker vaak een veel interessanter beeld dan het directe oogcontact. Er zijn diverse variaties mogelijk:

A. Blik gericht buiten het fotokader - Dit kan de kijker nieuwsgierig maken. Zeker als er sprake is van emotie ('waarom is zij verbaasd, waarom moet zij lachen'). Wees ervan bewust dat als je een portret maakt waarin het model buiten het kader kijkt, dat er in de kijkrichting ruimte in het beeld blijft. Een kijkrichting trekt immers een virtuele lijn in het beeld dat niet te snel moet worden afgebroken.

B. Blik binnen het fotokader - De geportretteerde kijkt nu naar een ander beeldelement (moeder met een baby op schoot, man die een boek leest) Hiermee creëer je een tweede POI (point of interest) dat iets toevoegt aan het model. Er ontstaat meer verhaal.

12. Uit je comfort-zone
Wanneer ik voor een tijdschrift of boek een portret van een ondernemer maak, vind ik het altijd een uitdaging om naast de keurige, goede, overal geaccepteerde portretten ook beelden te maken waarmee ik de geportretteerde van een hele andere kant laat zien: Soms met een knipoog, soms met humor. In het begin wordt hier soms aarzelend op gereageerd, maar in de meeste gevallen komt het de sfeer en het resultaat ten goede. Portretten waarmee de geportretteerde zich onderscheidt en daardoor eerder opvalt en lezers geïnteresseerd worden om ook een bijbehorende teksten te lezen.

13. Geportretteerde in actie
De concentratieboog bij jonge kinderen is kort. Daarom is het goed om enige dynamiek in een fotosessie te brengen. De sfeer wordt meer ontspannen, bewegen is leuk en dat komt de beelden alleen maar ten goede. Als je naar onderstaande foto's kijkt, valt het misschien op dat ik precies voor het omkeerpunt heb gekozen in de beweging. Dit is een geschikt moment om af te drukken. Op dat moment er er de minste beweging en kan de beweging het beste bevroren worden.

Overdag is het met name de sluitertijd die zeer kort moet zijn om de beweging goed te bevriezen. Afhankelijk van de hoeveelheid beweging kan dit variëren van een 1/200 (omkeerpunt van een beweging) tot 1/2000 1/4000 bij volle snelheid. In een donkere ruimte is het niet meer de sluitertijd, maar vooral de duur van het flitslicht bepalend. Vaak zijn het de duurdere studioflitsers die een zeer korte lichtpuls geven, wanneer deze niet op vol vermogen flitsen. Met studioflitsers is de maximale flitssynchronisatietijd 1/200 tot 1/250e. De bepalende lichtflits voor bevriezing van beweging kan oplopen tot bijvoorbeeld een 1/4000e en soms nog hoger. Bijvoorbeeld de flitsers van Alien Bees (Newton 640) Elinchrom, Profoto en Broncolor zijn hiervoor prima bruikbaar.

 

14. Achtergrond keuze
Een locatie met zacht licht (dus geen volle zon) is ideaal voor het maken van portretten. Zorg daarbij voor een achtergrond die recht doet aan de geportretteerde. Soms moet je juist elementen uit de omgeving weglaten, soms kun je deze er juist goed bij betrekken omdat ze het beeld interessanter maken. Er zijn fotografen die lijstjes aanleggen van lijstjes van mooie locaties. Ik ben van mening dat waar je ook komt, er al heel snel een plek te vinden waar je prima aan de gang kunt. Vaak is het de kunst om juist op een andere manier naar de omgeving te kijken.

Probeer ongewenste aandachtstrekkers op de achtergrond te voorkomen. Een stapje naar links op rechts kan net voldoende zijn om deze juist in beeld of juist uit beeld te krijgen. Een regenpijp op een hekwerk kan uitstekend onderdeel uitmaken van een portret en voor extra sfeer geven. Aan de fotograaf de keuze om deze aandachtstrekkers juist op te nemen of weg te laten. Probeer in ieder geval te voorkomen dat er geen voorwerpen op de achtergrond plotseling uit het hoofd of andere lichaamsdelen steken.

Onderstaande foto is gemaakt voor Qualita-Advies adviesbureau voor bedrijfshuisvesting. Juist de context van het bedrijfspand is relevant.

15. Diffuus licht is je grote vriend
Voor de meeste portretten is hard licht niet flatteus. Portretten zijn vaak echt mooi wanneer het licht gelijkmatig verdeeld is, zonder harde schaduwen. Schaduwen accentueren rimpels en zorgen voor dichtgeknepen ogen. Probeer daarom hard licht zoveel mogelijk te vermijden.

Een bewolkte dag is prima voor portretfotografie. Een dag met zon is nog beter, maar zoek dan wel de schaduw op.  Wolken fungeren als een reusachtige “softbox”. De wolken verspreiden en verzachten het zonlicht en zorgen daarmee voor mooi zacht licht.

16. Stel je model op zijn of haar gemak
Als je een model op de foto zet, wil je natuurlijk dat hij of zij zich op zijn gemak voelt. Als dit niet het geval is, zie je dit terug in de foto's. Een stijve houding, een krampachtige lach of totaal geen sprankeling in de ogen. Wil je dit voorkomen, zorg dan dat je voldoende contact maakt met het model en dat je zo min mogelijk met de techniek bezig bent.
Bereid je goed voor, maak je studio-opstelling voordat het model er is. Maak een praatje voordat je gaat beginnen en maak eerst wat test foto’s zodat het model alvast kan wennen.
Kijk niet te lang op je camera naar de gemaakte beelden. Veel beginnende fotografen doen dit, met als gevolg dat de verveling toeslaat bij het model. Houd het tempo er dus in, praat, maak af en toe een grapje, speel muziek af die het model heeft meegenomen. Dit komt de sfeer en de uiteindelijke resultaten ten goede.

17. Lijnen zorgen voor een kijkroute
Diagonale lijnen zijn de meest effectieve compositiegereedschappen die je kunt gebruiken om een kijker de foto in te leiden. Door een compositie te maken in de vorm van een fictieve triangel help je de kijker te leiden van punt naar punt en weer terug naar het beginpunt. Dat geeft een goed gevoel, het plaatje is daarmee compleet. Dit kan bijvoorbeeld goed van pas komen wanneer je een opstelling moet maken voor een portretfoto met meer dan twee personen. Ook het gebruik van een S-vorm is een goede manier om de kijker door een foto heen te leiden.

18. Ruimte of close-up
Geef onderwerpen de ruimte, zodat ze niet (letterlijk) hun neus stoten tegen de rand van de foto. Als het onderwerp in je foto een bepaalde richting op kijkt is het slim om in die richting ook ruimte te laten in je foto. Toch is een close-up ook mooi. Kies de voor jou het meest interessante deel van je model. Meestal betekend dit inzoomen op het gezicht zodat je de kenmerken en expressie mooi vastlegt. Wees niet bang delen “af te hakken”, zoals de boven –of zijkant van het hoofd. Hiermee maak je een intiemer portret.

19. De kunst van het weglaten
Een bekende valkuil is dat mensen teveel op de foto willen zetten. Waardoor de foto’s te druk worden en de aandacht van het hoofdonderwerp afgeleid wordt. Soms ligt de oorzaak van een te rommelige foto niet in het teveel op de foto willen zetten, maar in een drukke achtergrond. Probeer dan met een groot diafragma (bijv. F4) en grotere brandpuntsafstand  (bijv. > 90mm) de achtergrond te vervagen.

20. Focus op de ogen
Het spreekwoord zegt het al: “de ogen zijn de poorten van de ziel”.
 Verschillende emoties kunnen worden opgeroepen. Afhankelijk van de uitdrukking en richting waarin de ogen van de persoon zijn gericht, brengt het iets teweeg bij de kijker. Probeer het als fotograaf maar eens uit, laat je model verschillende kanten uit kijken, totdat je tevreden bent met het gevoel dat de foto oproept.

Vrijwel altijd controleer ik de uitdrukking in de ogen, wanneer ik portretteer. Het zijn namelijk de ogen die verklappen of een lach echt is en veel minder doet de stand van de mond dit.
Hoewel veel mensen graag met een lach op de foto staan, zijn vaak de ingetogen beelden waarin het model meer van zijn ware ik laat zien, vele malen interessanter. Emoties lijken dan afwezig.

Cultuurhuis Schoneveld in 360 graden

Voor van den Berg architecten heb ik vorige week twee panorama's gemaakt van de binnen- en buitenzijde van het prachtige cultuurhuis in Houten. Klik op de onderstaande beelden om de panorama's te openen. Via de hotspots (rode stippen) kun je van binnen naar buiten navigeren. Op de Ipad of ander tablet is dit helemaal een leuke ervaring als je deze om je heen beweegt. Echt even proberen. Vooral binnen was het een grote uitdaging om doortekening in de hele lichte en hele donkere partijen te krijgen. Dit is gelukt met behulp van een belichtingstrapje (onderbelicht, normaal belicht, overbelicht) en de hulp van een Enfuse programma die de verschillende beelden heeft gecombineerd.

Panorama 

Panorama

Interview Robert Zwart voor Masterclass DigifotoPro

Samen met Jeroen Berendse ben ik geïnterviewd voor de Masterclass van het blad DigifotoPro. Hoewel we beiden ons niet geheel meer herkennen in de inhoud, is het zeer lezenswaardig. Vooral voor de vele mensen die geïnteresseerd zijn in de hele voorbereiding  tot de uiteindelijke presentatie van de fotoserie "Daar". Het hele artikel kun je hier lezen.

Zwart wint Zilveren Pia d'Or

Afgelopen zaterdag was het zo ver. Tijdens de gala-avond voorafgaand aan de professional imagingbeurs was de prijsuitreiking van de Pia D'or. Twee beelden uit de serie "Daar" waren genomineerd voor deze prestigieuze prijs voor professionals in het vak. Met de hele crew en familie waren we present om een eervolle vermelding en de zilveren award mee naar huis te nemen.
Hans van der Klokproducties heeft een kort filmpje gemaakt van de prijsuitreiking.
De beeldprijs is een initiatief van de organisatoren van de Professional Imaging vakbeurs voor beroepsfotografen, met steun van de vakverenigingen BFN, SVFN,D.I.P.P. en Colour Art Photo.



Ik krijg heel vaak vragen hoe de beelden zijn ontstaan. Wel, daar heb  ik al eerder eens een filmpje voor geplaatst en hier is deze nog een keer.

Cinemagraph

Je ziet ze steeds meer dit jaar, de zogenaamde cinemagraphs: geanimeerde beelden waarbij delen van het beeld zijn vastgezet.

Voor een cinemagraph wordt een video-opname gemaakt. Uit deze opname worden slechts enkele seconden geselecteerd voor verder gebruik. In de animated gif die wordt gemaakt loopt een deel van de film continu door terwijl de rest van het beeld een vastgezet filmframe is. Mijn dochter mocht weer eens spelen als proefkonijn in onderstaand beeld. Hier is goed te zien dat alleen de bewegingen van het haar zijn gebruikt voor continue beweging en de rest van het beeld (1 frame) met een masker is vastgezet.

De term "cinemagraph" werd bedacht door de Amerikaanse fotograaf en webdesigner Kevin Burg en Jamie Beck, die de techniek toepassen in de modefotografie. Gebruik makend van een oude techniek om iets nieuws en mooi met dergelijke aandacht te creëren voor detail en liefde is indrukwekkend en inspirerend! Bekijk meer prachtige foto's via de link.

Ik zou hier een hele uitleg kunnen geven over hoe je een cinemagraph maakt, maar Russel Brown heeft dat al eerder gedaan op zijn website. Mocht je met deze tutorial van Brown aan de gang gaan, dan zie ik graag het resultaat.

Verlangen naar Zee - Frank van Elsdingen

Enige tijd geleden heeft Frank van Elsdingen mij gevraagd om een beeld te maken voor de omslag van zijn boek. Een bijzondere eer voor mij. Inmiddels ligt het boek al in de schappen van veel boekwinkels. Bij de start van dit project heb ik met Frank gesproken over zijn wensen wat betreft de fotografie en de inhoud van het boek van het boek. In de kern komt het erop neer dat alleen een daadwerkelijke betrokkenheid van medewerkers bij iedere vorm van organisatieverandering noodzakelijk is voor echte verandering. Medewerkers hebben hebben behoeften en verlangens die niet genegeerd moeten worden. Alleen dan blijven zij gemotiveerd en zijn zij ook bereid daadwerkelijk te veranderen. Het Verlangen naar Zee is noodzakelijk voor een goed functionerend bedrijf. Is het verlangen verdwenen dan is iedere verandering gedoemd te mislukken. Voor het beeld gaf Frank mij alle ruimte, maar hebben we het onderliggende concept goed afgestemd. De titel vraagt om een beeld waarin de zee betrokken wordt. Het beeld dat ik daar wou maken mag echter niet expliciet een vertaling zijn van de titel. Mijns inziens moet er altijd wat te raden overblijven voor de kijker. Is dit niet het geval, dan wordt het al gauw saai. In de boekwinkel loop je dan toch door ? of je pakt dat andere boek met een omslag die veel meer aandacht trekt. Hoewel niet echt duidelijk is met welke emotie ons model op de omslag staat, heeft iedere kijker de ruimte om te interpreteren. Dit ga ik dus niet verder expliciteren. Het is aan jou :-) In eerste instantie wilden we de opnames daadwerkelijk aan het strand maken. Om diverse redenen -zoals variatie in het weer of omstanders die in het beeld gaan staan- is er toch voor gekozen om de foto's apart te maken om later bijeen te brengen in één beeld. Allereerst hebben we ons model Jaap gefotografeerd in de studio op basis van een eerder gemaakte schets. Jaap mocht met zijn voeten in het zand staan en is vanuit verschillende standpunten (hoger, lager, links en naar rechts) gefotografeerd om rekening te houden met het natuurlijke perspectief dat noodzakelijk is voor de verschillende posities waar hij op het strand terecht zou komen. Hieronder zie je enkele van de ongeveer 10 verschillende standpunten waarvoor gekozen is. Beter te veel dan te weinig.
Vervolgens is een mooi beeld bij het strand van Bergen gemaakt met een avondzon en is onze medewerker Jaap op verschillende posities geplaatst.

Tot slot iets meer over het boek. Frank geeft een beschrijving van de reis die regievoerders van een effectieve organisatieverandering maken. Daarbij legt hij uit hoe je gericht werkt aan het creëren van het noodzakelijke draagvlak bij alle betrokkenen. Tegelijkertijd is Verlangen naar zee een boek zonder kant en klare oplossingen, dat de lezer uitdaagt om een eigen weg te vinden. Frank van Elsdingen is zelfstandig organisatieadviseur met veel ervaring op het gebied van organisatievraagstukken rondom procesverbetering en professionalisering van management en medewerkers. Zie de website voor meer informatie.

Multi Media Storytelling

Vandaag een gastblogpost van Maarten van der Meer, collega-fotograaf uit Utrecht waarmee ik vorige week een bezoek bracht aan het seminar Photostories in Groningen.

--------

Eigenlijk is het al lang bekend. De basis ligt bij een simpele slideshow met geluid er onder. Maar met de juiste expertise en creativiteit kan er heel veel meer. In commerciële kringen zoals activerende reclame sites, websites achter films en games wordt al rijkelijk gebruik gemaakt van multi-media storytelling. Gelikte flash websites met filmpjes, screen-shots, foto’s en geluid. Sinds korte tijd is het principe van de multi-media ook doorgesijpeld in de documentaire fotografie: de webdocumentaire.

Op zich niets nieuws, want er bestonden al zogenaamde docu-games waarin documentaire verhalen in bekende game-platforms werden gegoten. Zoals ‘Escape from Woomera’ een docu-game op het platform van Half-life. Ook bestonden er al filmpjes met foto’s die subtiel heen en weer bewogen of in en uitzoomden met meeslepend geluid en gesproken tekst er onder.

Sinds kort interesseert fotojournalistiek Nederland zich er ook voor. Deels uiteraard door het verdwijnen van de kansen voor traditionele publicatie vormen voor fotografen. En terecht, want zoals Henrik Karstenkov van de Bombay Flying Club opmerkte: todays paper is wrapping fish tomorrow.

Een multi-media story project geeft ons meer kans op zichtbaarheid in een wereld waarin zichtbaarheid gelijk wordt gesteld aan succes. En is vanuit ons zolderkamertje met klein budget op te zetten.
Toch zijn er een aantal dingen die je project kunnen maken of kraken.

Internet vanaf de bank
Besef je dat je te maken hebt met een ‘lean-forward crowd’. Internet wordt voor het grootste deel nog steeds beleefd vanaf de bureaustoel: rechtop zittend met je hoofd voor de monitor.
Bij televisie en film hebben we te maken met een ‘lean-backwards crowd’, lekker comfortabel op de bank achter over.

De komst van de Ipad en mini-laptops hebben hier veel verandering in gebracht, maar nog steeds zullen we er voor moeten waken dat we ons publiek binnen 8 – 10 seconden zullen moeten boeien. De kijker is immers maar 1 klik verwijderd van iets anders leuks.

Een duidelijke indicatie van hoeveel tijd een verhaal gaat kosten is om die reden ook wenselijk. Dit moet niet meer tijd in beslag nemen dan ongeveer 6 to8 minuten.



Een boeiend voorbeeld: Gideon Mendel met Kingsmead Eyes






En neem een een kijkje op de website van Mendel, waar veel indrukwekkende stories te vinden zijn.

50 tips voor perfecte portretten (dl1)

In de loop der jaren heb ik inmiddels duizenden portretten voor particulieren en bedrijven gemaakt. In die jaren heb ik me ontwikkeld en zijn portretten in ieder geval anders en in mijn ogen beter geworden. Ik ben niet meer de portretfotograaf die ik drie jaar geleden was. Kortom, je leert bij, eigen voorkeuren veranderen, en invloeden van andere fotografen spelen een rol. Graag deel ik op deze plek een groot aantal tips. Ik denk dat je gerust door kunt gaan tot 50, maar voor de leesbaarheid beperkt ik me hier tot 10. Heb je zelf ook tips, voel je vrij om deze aan te vullen in het reactieveld onder deze post.

1. Kom los van de geijkte compositieregels
We hebben allemaal geleerd dat een compositie interessanter wordt als je zogenaamde Derden regel oftewel de Gulden Snede toepast. Hoewel het soms nodig kan zijn om een onderwerp centraal in het kader te plaatsen, kun je een interessanter, gebalanceerder en krachtiger beeld neerzetten door het juist niet centraal te plaatsen. Dit zorgt ervoor dat het oog van de kijker door het beeld heen geleid wordt. Het idee achter deze regel is dat je kader opgedeeld wordt in 9 gelijke delen door middel van 2 horizontale en 2 verticale lijnen. Vervolgens plaats je het onderwerp of een deel daarvan nabij een kruispunt van deze lijnen. In de praktijk met cursisten merk ik dat het in het begin lastig is om los te komen van "onderwerp in het midden". Weet je echter de gulden snede toe te passen, dan is het ook goed om weer te breken met dit onderwerp om tot een creatievere invulling te komen. Zelfs je onderwerp aan de rand van het kader plaatsen kan tot een zeer krachtig beeld leiden.



2. Gebruik een objectief met langer brandpuntsafstand
Veel fotografen gebruiken standaard een 50mm lens voor al hun portretwerk. 50mm is een bekend perspectief omdat dit vrijwel overeenkomt met onze normale beeldhoek als we door onze ogen kijken. Ik ga hier niet verkondigen dat 50mm niet kan, maar het werken met een langere brandpuntsafstand heeft een aantal voordelen. Veel van mijn portretten maak ik met mijn 85mm lens maar ik gebruik ook gerust 135mm of zelfs 200mm als ik ver van de geportretterde af sta. Vergeet bij de 200mm overigens niet je megafoon mee te nemen om de communicatie met je model in stand te houden ;-). Ik sprak overigens enige tijd geleden Mike Larson die zijn model een mobiele telefoon meegeeft in zijn broekzak, om op afstand nog enige sturing te kunnen geven. De voordelen van deze langere brandpuntsafstandden zijn de mooie onscherpte (bokeh) die onstaat rond de geportretteerde en daarmee het loskomen van de achtergrond.



3. Portretteren zonder te regisseren
Veel portretten worden gemaakt in een situatie waarin de fotograaf en het model samenwerken om tot een goed resultaat te komen. De fotograaf heeft aandacht voor lichtval en stuurt het model in zijn of haar pose. Een andere mogelijkheid is het portretteren in een natuurlijke situatie: een kind dat speelt in een speeltuin, de volwassene die in gesprek is. Een portret komt dan al snel natuurlijker over. Je krijgt het idee dat de persoon echt is omdat de emoties op een natuurlijke wijze worden getoond. Ook als de natuurlijke situatie er niet is en er zijn geen anderen aanwezig, dan praat ik veel met mijn modellen en soms zeg dat we klaar zijn, terwijl dit in feite niet het geval is. Tijdens het gesprek dat verder voortgaat, blijf ik af en toe fotograferen. Op die momenten maak ik vaak mijn beste portretten omdat modellen dan "los zijn van de camera"; ze tonen hun ware gezicht.




4. Varieer in standpunt en daarmee in perspectief
We zijn gewend 99% van onze tijd in het horizontale vlak om ons heen te kijken. Daag jezelf uit door eens een ander standpunt te kiezen. Een standpunt meer van onderaf, maakt de geportretteerde groter en creëert meer afstand. Een standpunt van boven af maakt de geportretteerde kleiner en toegankelijker. Hier kun je gebruik van maken.

Fotograaf Platon werd in 1999 ervan beschuldigd dat hij met opzet Bill Clinton verder in diskrediet had gebracht toen hij voor de cover van het mannenblad Esquire onderstaande foto maakte. De fotograaf ontkende.

Vogelperspectief


Kikkerperspectief


5. Gebruik off-camera flitser.
Hoewel ik graag in mijn fotostudio controle hou over het licht, fotografeer ik op locatie bij voorkeur zonder flits. Ik gebruik mijn speedlites eigenlijk voornamelijk als ik met tegenlicht moet inflitsen of een bijzonder effect wil toevoegen aan een portret. Dit doe ik dan bij voorkeur met de flitser van mijn camera, zodat ik meer kan variëren in de richting waar het licht vandaan komt. Sowieso is licht van voren - dus als de flitser gewoon op de camera zit- vaak saai en weinig flatterend. Licht dat meer van opzij komt zorgt voor weergave van structuren en vormen door schaduwwerking, terwijl licht van voren alles plat maakt. Er zijn op de markt goedkope setjes verkrijgbaar van ongeveer 30 euro. Ik gebruik de pocketwizzards. Deze hebben als voordeel dat ze de ETTL en High Speed Sync functionaliteit hebben. Ze zijn helaas wel vele malen duurder.



6. Werk met props
Met props (accessoires) voeg je een ander beeldelement in bij een portret dat een toevoeging kan zijn op de geportretteerde. Een prop kan het verhaal compleet maken zodat een portret een extra betekenislaag krijgt. Tegelijk hier een waarschuwing want je loopt ook het risico dat een prop te veel de aandacht van de geportretteerde wegneemt. Hou dit laatste goed in de gaten, veel beginnende fotografen zijn geneigd te veel props aan een beeld toe te voegen.



7. Zoek tegenlicht
Het kost veel oefening en dus tijd om oog te krijgen voor licht. Licht kunnen we niet zien (die is leuk he), we kunnen alleen licht waarnemen wanneer dit contact maakt met materie. En dat is precies waar wij fotografen ons op richten. Zelf ben ik zo gedeformeerd dat ik vrijwel alle situaties bewust ben van de werking van licht. (voor de rest gaat alles goed met me). Als ik op de fiets zit of vergader, steeds zie ik wat licht doet met onze omgeving en de gevolgen die dit heeft voor het maken van beelden. Licht is de essentie van fotografische beelden. Licht van achter de geportretteerde -of het nu de zon is, vensterlicht of kunstlicht- kan zorgen voor een mooie lichtrand om de geportretteerde (rim-light). Deze rand voegt een extra dimensie toe aan het beeld, het scheidt de geportretteerde van de achtergrond, waardoor er nog meer focus op de persoon wordt gelegd. Let echter wel op de verhouding van licht van achter en licht van voor of opzij. Wanneer het rimlicht veel sterker is dan het frontale licht, zal dit het haar uitbijten. Dit is weer op te heffen door het licht van achter via een reflectieplaat (wit piepschuim) op het gezicht te laten vallen. Hiervoor zijn in de handel ook reflecterende collapsibles verkrijgbaar.







8. Silhouetten.
Deze tip sluit aan op de vorige. Ook hier gaat het om licht van achteren, maar nu zo sterk in verhouding tot het overige licht dat alleen een silhouette van de geportretteerde overblijft. De lichtbron kan van alles zijn: een venster als achtergrond, een kunstlichtbron of reflecterend materialen als vloeren, glas, plassen, graniet. Aangezien het licht nu voornamelijk van achter het model komt, wordt alleen de vorm zichtbaar (kleur en vorm verdwijnen).





9. Schieten door objecten heen.
Experimenteer eens met allerlei materialen die een portret kunnen verrijken door er doorheen te fotograferen. Dit kan van alles zijn: gaten tussen de boomtakken, abstracte objecten, of zelfs gewone huishoudelijke artikelen zijn simpele, alledaagse voorwerpen die een extra dimensie (spanning, kleur) aan een portret kunnen toevoegen. Gebruik je een langere lens en/of een groot diafragma (lage F-waarde) dan zal dit de voorwerpen op de voorgrond meer vervagen.



10. Gebruik de zon als lichtbron voor direct licht.
Als ik buiten portretteer dan hoop ik dat onze weergoden voor veel zon zorgen om vervolgens de schaduw op te zoeken voor het portretwerk. In de schaduw is dan veel en tegelijkertijd egaal licht, waardoor een model mooi wordt uitgelicht en niet met de ogen gaat knijpen. 'Portretteer in de schaduw' is een van de basisregels van de portretfotografie en aangezien regels er zijn om er ook van af te wijken, gaan we de zon ook als directe lichtbron gebruiken. Dit hebben we onder tip 7 al gedaan met het toepassen van licht van achter het model. Maar natuurlijk kan het licht ook van de voorzijde en bij voorkeur schuin-voor op het model schijnen. Wil je dat de achtergrond dramatisch (typisch fotografenjargon!!) wordt, dan kies je voor een achtergrond waar minder licht op valt. Het onderwerp komt dan nog meer los van de omgeving. Vaak zoek ik juist een plek op waar de zon ook op de achtergrond valt om het portret een mooie, frisse indruk te geven. Werk tevens met reflectiescherm om ongewenste schaduwpartijen in het gezicht weer op te heffen.



Veel succes met het toepassen van de tips. De volgende serie tips volgen spoedig.

"Daar" the making of

"Ik wil beelden maken met een verhaal"

Marcel Bos heeft mij onlangs geinterviewd voor de Nieuwsbode. Hier volgt het complete interview.


Waar gaat de foto-expositie "Gewoon zoals het was..."over? Wat voor foto's hangen daar? Ik exposeer met foto’s die voor het boek “Gewoon zoals het was..” zijn gemaakt. Dit boek schetst beelden van een Driebergen uit voorbije jaren, zowel in tekst als beeld. Ik vond dat de geïnterviewden zelf ook een gezicht moesten krijgen in het boek. Hiervoor ben ik bij de mensen thuis op bezoek geweest en heb hen in hun eigen leefomgeving geportretteerd. Dit zorgde voor zeer boeiende ontmoetingen, die ik niet gauw zal vergeten. Stuk voor stuk mensen met een schat aan levenservaring met vaak zeer persoonlijke ontboezemingen uit hun verleden. 
 
Welke onderwerpen hebben jouw speciale  aandacht als fotograaf?
Voor “Gewoon zoals het was...” lag voor mij de uitdaging er vooral in de mensen te fotograferen zoals ze echt zijn. Ik wilde geen plaatjes die standaard op de schoorsteen van familie en kennissen kunnen staan: portretten met een opgeplakte lach. Deze foto’s zijn minder interessant. De portretten moeten er voor zorgen dat je kennis maakt met iemand. Als je de geportretteerde bekijkt, moet je in zijn of haar ziel kunnen kijken. Dat lukt alleen maar door hiervoor de tijd te nemen, vertrouwen winnen, kennis maken, door in gesprek te gaan. Tijdens het fotograferen zet ik het gesprek gewoon voort, vervolgens vergeten mensen al gauw de camera en ik maak op dat moment de beste portretten. Gemiddeld was ik een hele dag kwijt met een fotosessie. 
 
Wat vind jij erg interessante onderwerpen om te fotograferen?
Het zal je niet verwonderen dat dit toch vooral “mensen” zijn. Mensen in al hun verscheidenheid. Ik schuif daarbij steeds meer op naar conceptueel werk, beelden met een verhaal, een diepere betekenis. Het moet veel aan de verbeelding van de kijker overlaten. In de reeks foto’s van Driebergenaren hebben de foto’s een verhaal, je gaat je afvragen wat er in de mensen omgaat. Op dit moment ben ik met zogenaamd vrij werk bezig (niet commercieel, red). Hiervoor werk ik samen met een team van professionals (stylist, hairstyliste, visagiste, photoshop-editor, modellen). Zes foto’s die in een context van begin 20e eeuw in combinatie met high fashion styling. Het worden zeer kunstzinnige beelden waarin de mensen die in beeld komen door hun houding, plaats in het beeld, en expressie heel veel aan de fantasie van de kijker overlaten. Rond de zomer willen we de serie af hebben en gaan exposeren.


 
Wat is er leuk aan fotograferen?
Ik vind het leuk om met fotograferen mijn grenzen steeds verder te verleggen. Mooier, beter, spannender. Tegelijkertijd weet ik dat ik mijn mooiste foto nooit zal maken. Je geniet van een mooie plaat of serie maar vervolgens gaat de lat nog verder omhoog. Daarnaast vind ik het natuurlijk heel fijn dat ik iets voor klanten maak dat voor hen van grote waarde is. Geen interessant rapport dat onder het stof verdwijnt, maar beelden die nog aan de muur hangen als ik er niet meer ben. In de huidige tijd zijn we gewend aan heel veel prikkels die elkaar in een razend tempo opvolgen. Kijk een avondje naar de TV. Om de aandacht van de kijker vast te houden, moeten beelden elkaar in razend tempo opvolgen, moet er vooral hard geschreeuwd worden. Lekker dynamisch, maar tegelijkertijd werkt het ook een enorme vervlakking in de hand. Het boeiende van een foto vind ik dat je in een fractie van een seconde heel veel informatie vastlegt, zoals schoonheid, emotie, een tijdsbeeld.



Wat is wat jou betreft de mooiste foto die ooit gemaakt is in de wereld?
Die kan ik niet aanwijzen. Er zijn zo veel mooie beelden gecreëerd. Ik weet wel dat ik met veel respect kijk naar de beelden van Gregory Crewdson, David LaChapelle en August Bradley. Stiekem laat ik me door hen inspireren, maar daarvoor kijk ik ook naar de schilderkunst: Vermeer, Carvaggio, Hopper. Fotograferen is naar de letterlijke betekenis van het woord ‘schilderen met licht’. Vorige week was ik nog in het Rijskmuseum en keek naar de expositie Gabriel Metsu. Vaak klopt er niets van het licht in, maar het is een lust voor het oog.

Wat maakt iemand tot een goede fotograaf?
Technische kennis, oog voor details, weten hoe licht werkt, een idee hebben waar je naartoe wil, zijn belangrijke voorwaarden om je creatieve mogelijkheden als fotograaf te benutten. Fotograferen is niet alleen registreren. Soms zie ik mensen hapsnap fotograferen tijdens een evenement en ven later krijg je honderden foto’s via het internet voorgeschoteld, vooral nietszeggende plaatjes. Na plaatje 10 ben ik al afgehaakt. Wees vooral geduldig als je fotografeert, wacht een geschikt moment af, zorg voor een goede compositie, neem notie van het licht of kleurcombinaties. Dit laatste vergt helemaal geen technische kennis.



Wat was de aanleiding voor jou om te gaan fotograferen?
Daar kan ik kort over zijn: mijn vader. Wij zaten vroeger met het hele gezin ademloos te kijken naar zijn diavoorstellingen. Prachtig, een groot scherm waarop je levensgroot in kleur naar je eigen geschiedenis zat te kijken. Het waren dan voornamelijk de “gewone” gezinsplaatjes die ook nu nog heel veel betekenis voor ons hebben.
 
 
Zijn er ook nog onontgonnen gebieden op fotografiegebied die je intrigeren en waar je je tanden wel eens in zou willen zetten?
Die blijven er inderdaad altijd. Ik zou wel eens een groot werk willen maken zoals bijvoorbeeld een Deluge van David LaChapelle. Hij heeft in zijn studio de zondvloed nagebootst. Het is een meterslange foto geworden, die in eerste instantie veel meer aandoet als een schilderij. Ga je in op de details dan zie je plotseling winkelkarretjes en reclameborden van Burger King. Geweldig een lust voor het oog. Een productie waar honderden mensen aan hebben meegewerkt.
  
 
Zijn er bovendien nog interessante ontwikkelingen op komst in de fotografie of heeft deze kunstvorm zijn grenzen bereikt?
Door moderne media zoals internet treedt een vermenging op vanuit de fotografie met bewegend beeld, het zogenaamde motion work. Bradley experimenteert daar bijv. ook veel mee: motion portraits, style films. Echt nog iets heel anders dan bij een traditionele filmbenadering. Ik ben daar ook mee bezig, maar wacht nog even met het naar buiten brengen daarvan. Daarnaast zie je dat de 360 graden fotografie enorm in opkomst is. Je staat middenin een ruimte en kan alle kanten op kijken om een goede indruk te krijgen van de omgeving. Voorbeelden die ik heb gemaakt, kun je zien op de website van cultuurhuis Doorn en Leersum.
  
Kun je nog wat info geven over wat je werkzaamheden als fotograaf en cursussen die je geeft?

Ik heb de beschikking over een eigen fotostudio in Driebergen waar ik voor zowel particulieren (fotoshoots van tieners en gezinnen) als bedrijven (productfotografie, bedrijfsportretten) fotografeer. Voor bedrijven kom ik ook op locatie voor bedrijfsreportages.

Daarnaast geef ik ook cursussen. De basiscursus kenmerkt zich door het hoge praktijkgehalte. Ik hou niet van droogzwemmen. Alles wat we als theorie behandelen gaan we in de praktijk toepassen. Niet alleen leuk en leerzaam, maar ook heel gezellig. Daarnaast geef ik ook een cursus studiografie. Dit trekt in het algemeen een hele andere groep. De deelnemers aan een basiscursus willen graag veel te weten komen over het gebruik van hun camera. Dit ligt anders bij de cursisten studiofotografie. Die hebben vaak al een behoorlijke bagage, doen soms betaalde opdrachten en weten wat ze willen met de fotografie. Meer informatie over basiscursus fotografie en cursus modelfotografie tref je aan op mijn website www.beeldkracht.org . Telefonisch contact leggen kan ook 06-24863112.

(De foto's komen uit een serie straatportretten in Napels)

 
 

Fotograferen op een grijze dag

Het is winter in Nederland. Nu even niet een mooi sneeuwdeken zoals in december, maar veel bewolking en veel grijze dagen. Ook in deze omstandigheden kun je nog mooi fotograferen. Door je creatieve mogelijkheden te benutten, zijn er ook sfeervolle foto’s te schieten. Niet de sfeer van een zonovergoten strand maar een andere sfeer, de sfeer die zich op dit moment aan je voordoet.

Hier volgen enkele ideeën hoe om te gaan met het grijze weer:

Accepteer zoals het is, pas je aan
Oke, soms lijkt de omgeving plat, levenloos en saai door een grijs wolkendek. Als dit zo op je overkomt, helpt het niet om te klagen. De zon komt toch niet eerder te voorschijn. Voor fotografie heb je licht nodig en dat heb je. Vraag je juist af wat je met dit licht wel kan doen.

Kies en thema en associeer
Over het algemeen zijn de stranden leeg, weinig vrolijke taferelen, gesloten strandhuizen. Dit kun je al eenvoudig associëren met “verlaten”. Neem een dergelijk thema in je hoofd op en ga aan de slag om juist een dergelijk thema vast te leggen: een vuilnisbak, strandstoelen onder zandhopen, gesloten strandhuizen, etc. Kijk vooral naar wat er zich aan je voordoet dat aansluit op je thema.




Close-up
Het dikke wolkenpak heeft ook voordelen. Bij heldere hemel heb je al vaak last van hard licht, met enorme schaduwpartijen. Op grijze dagen is dit een mooie kans voor macrofotografie. Alle objecten zijn immers gelijkmatig belicht. Je hebt als het ware een soort natuurlijke lichttent die in fotostudio’s worden gebruikt om producten te fotograferen.

Denk in zwart-wit
Ook al lijkt de wereld levenloos en somber benut dit dan extra door in zwart-wit te denken. Sowieso zijn kleuren al meer afgezwakt, maar gebruik dit nadeel eens als jouw voordeel door je omgeving om te zetten in grijstinten. Doe dit nooit in de camera zelf, maar later in een fotobewerkingsprogramma. Dan heb je nog meer mogelijkheden om het zwart-wit beeld te beïnvloeden met de nog aanwezige kleurkanalen.

Voeg ruis toe
Voeg ruis toe in een fotobewerkingsprogramma of terwijl je aan het fotograferen bent door de ISO waarde op te schroeven naar bijvoorbeeld 3200. Het maakt de omgeving ruwer en abstracter dan een haarscherpte ISO-100 foto. Sluit ruis toevoegen aan op de sfeer die je wil benadrukken?

Conclusie
Een grijze dag betekent niet een reden om je camera aan de kant te leggen. Misschien moet je even een drempel over, maar ook een grijze dag heeft zijn eigen sfeer die je mooi in beeld tot uitdrukking kunt laten komen. Mis deze kans dus niet!

Wat doe jij?
Ik ben benieuwd welke mogelijkheden jij als fotograaf ziet om een grijze dag in je voordeel te laten werken. Reacties hieronder zijn welkom.

Stoer

Deze week een fotoshoot gedaan met twee jonge kerels die stoer op de foto wilden. Misschien niet nodig om aan te geven dat het om een tweeling gaat: Bart en Andries. Gecharmeerd van de stoere foto's van o.a. Brad Pitt, James Dean en andere grootheden, doken we de studio in om met enkele uren later met heel veel mooie beelden de deur weer achter dicht te trekken. Zoals je ziet kies ik voor weinig lichtbronnen, vaak zeer plaatselijk gebruikt en dat geeft spannende effecten.



1 Softbox aan de linkerzijde opgesteld 60x60 met grid.



Zelfde Lichtopstelling als hierboven. Groter diafragma toegepast.





Globe verlichting aan voorzijde (-2 stops), sportverlichting op gezicht (snoot nog verder versmald door een koker papier), lamp met reflector van achteren zorgt voor lichtlijn rond het lichaam. In software vignettering toegepast.



Lamp met reflector als tegenlicht. Gezicht is aan schaduwzijde belicht door het plaatsen van een zilveren reflectieplaat rechts naast de camera.



We hebben een schitterende serie gemaakt waarin juist beweging in beeld moest komen. Hiervoor is het instellicht van de lampen gebruikt (met reflector), camera op statief en sluiter ongeveer 6 seconden open. Om een overkill te voorkomen plaats ik er maar twee van deze serie.